نسیم عشق

 

این وبلاگ به وبلاگ سفیرعشق منتقل شد

دوستانی که مایل هستن  نوشته های من رو بخونن می تونن به وبلاگ سفیرعشق بیان

www.safire--eshgh.persianblog.ir

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        پنجشنبه ۱٦ فروردین ،۱۳۸٦ - فرهاد

---------- دل من هواتو کرده ----------

خوابیدی رو بال موجها

                کاش می شد بودم کنارت

                                تو به دریا دل سپردی

                                    من تو ساحل چشم به راهت

                                                      دنبالت دارم می گردم

                                                               اما نیست از تو نشونی

                                                                       روزگار ما رو جدا کرد

                                                                                یه غروب توی جوونی

دل من هواتو کرده

             کاش می شد تورو ببینم

                     کاش بشه تو خواب دوباره

                                       دست سردتو بگیرم

                                             تو که رفتی به سلامت

                                                         وعده ی ما به قیامت

                                                                  حسرت یه لحظه دیدن

                                                                         واسه من شده یه عادت ...  .

انتظار

عشق

انتظار

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ۸ فروردین ،۱۳۸٦ - فرهاد

----------- سال نو مبارک ------------

سال نو رو به همه شما دوستای خوبم تبریک می گم

امیدوارم در سال جدید به همه آرزوهاتون برسید

****************************************

یک شاخه رز سفید تقدیم تو باد

رقصیدن شاخه بید تقدیم تو باد

تنها دل ساده ایست دارایی ما

آن هم در این شب عید تقدیم تو باد

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ٢۸ اسفند ،۱۳۸٥ - فرهاد

بالهايت را کجا جا گذاشته ای ؟

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت : اما من درخت نيستم . تو نمي تواني روي شانه من آشيانه بسازي
پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدمها را خوب مي دانم اما گاهي پرنده ها و آدمها را اشتباه مي گيرم
انسان خنديد و به نظرش اين خنده دارترين اشتباه ممکن بود
پرنده گفت : راستي چرا پر زدن را کنار گذاشتي ؟ انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد
پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد . انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي که نمي دانست چيست . شايد يک آبي دور – يک اوج دوست داشتني
پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را نيز مي شناسم که پر زدن از يادشان رفته است
درست است که پرواز براي يک پرنده ضرورت است اما اگر تمرين نکند فراموش مي شود
پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اينکه چشمش به يک آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد
آنوقت خدا بر شانه هاي کوچک انسان دست گذاشت و گفت : " يادت مي آيد ؟ تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي . راستي عزيزم بالهايت را کجا جا گذاشتي ؟ "
انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس کرد . آنوقت رو به خدا کرد و گريست...

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ٢٠ اسفند ،۱۳۸٥ - فرهاد

**********زيبا ترين قلب**********

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيبا ترين قلب را درتمام آن منطقه دارد.

جمعيت زيادی جمع شدند. قلب او كاملاً سالم بود و هيچ خدشه‌اي بر آن وارد نشده بود و همه تصديق كردند كه قلب او به راستی زيباترين قلبي است كه تاكنون ديده‌اند. مرد جوان با كمال افتخار با صدايي بلند به تعريف قلب خود پرداخت.

ناگهان پير مردي جلوي جمعيت آمد و گفت كه قلب تو به زيبايي قلب من نيست. مرد جوان و ديگران با تعجب به قلب پير مرد نگاه كردند. قلب او با قدرت تمام مي‌تپيد اما پر از زخم بود. قسمت‌هايي از قلب او برداشته شده و تكه‌هايي جايگزين آن شده بود و آنها به راستی جاهاي خالي را به خوبي پر نكرده بودند, براي همين  گوشه‌هايی دندانه دندانه درآن ديده مي‌شد. در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت كه هيچ تكه‌اي آن را پرنكرده بود، مردم كه به قلب پير مرد خيره شده بودند با خود مي‌گفتند كه چطور او ادعا مي‌كند كه زيباترين قلب را دارد؟

مرد جوان به پير مرد اشاره كرد و گفت: تو حتماً شوخي مي‌كني, قلب خود را با قلب من مقايسه كن, قلب تو فقط مشتي زخم و بريدگي و خراش است .

پير مرد گفت: درست است. قلب تو سالم به نظر مي‌رسد اما من هرگز قلب خود را با قلب تو عوض نمي‌كنم. هر زخمي نشانگر انساني است كه من عشقم را به او داده‌ام،  من بخشي از قلبم را جدا كرده‌ام و به او بخشيده‌ام. گاهي او هم بخشي از قلب خود را به من داده است كه به جاي آن تكه‌ي بخشيده شده قرار داده‌ام, اما چون اين دو عين هم نبوده‌اند گوشه‌هايي دندانه دندانه در قلبم وجود دارد كه برايم عزيزند, چرا كه ياد‌آور عشق ميان دو انسان هستند. بعضي وقتها  بخشي از قلبم را به كساني بخشيده‌ام اما آنها چيزی از قلبشان را به من نداده‌اند، اينها همين شيارهاي عميق هستند. گرچه دردآور هستند اما ياد‌آور عشقي هستند كه داشته‌ام. اميدوارم كه آنها هم روزي بازگردند و اين شيارهاي عميق را با قطعه‌ای كه من در انتظارش بوده‌ام پركنند، پس حالا مي‌بيني كه زيبايي واقعي چيست؟

مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد، در حالي كه اشك از گونه‌هايش سرازير مي‌شد به سمت پير مرد رفت از قلب جوان و سالم خود قطعه‌ای بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پير مرد تقديم كرد پير مرد آن را گرفت و در گوشه‌اي از قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را به جاي قلب مرد جوان گذاشت .

مرد جوان به قلبش نگاه كرد؛ ديگر سالم نبود، اما از هميشه زيباتر بود زيرا كه عشق از قلب پير مرد به قلب او نفوذ كرده بود...

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ۱٦ اسفند ،۱۳۸٥ - فرهاد

همچنان قلبم ادامه خواهد داد

My Heart Will Go On

Every night in my dreams I see you, I feel you.
That is how I know you go on.



Far across the distance and spaces between us
You have come to show you go on



Near, far, wherever you are,
I believe that the heart does go on,
Once more, you open the door
And you're here in my heart,
And my heart will go on.



Love can touch us one time and last for a lifetime,
And never let go till we're gone.
Love was when I loved you, one true time I hold to.
In my life we'll always go on.



Near, far, wherever you are,
I believe that the heart does go on,
Once more, you open the door
And you're here in my heart,
And my heart will go on.



You're here, there's nothing I fear,
And I know that my heart will go on
We'll stay forever this way.
You are safe in my heart,
And my heart will go on and on.

قلبم همچنان ادامه خواهد داد

 

هر شب در رویاهایم تو را میبینم

احساست میکنم

این گونه  است که تو را می شناسم

این گونه باش

با وجود فاصله ها  و کهکشان هایی که بین ماست

بیا و خودت را بنما

این گونه باش

دور, نزدیک هر جا که هستی

ایمان دارم ,ایمان دارم که قلبم ادامه خواهد داد

تا یک بار دیگر تو در را بگشایی

این جا هستی, هین جا در قلب من

و قلبم ادامه خواهد داد

عشق یک بار به سراغ هر کس می آید و برای یک عمر می آید

و نخواهد رفت تا برویم

عشق همان بود که به تو ورزیدم یک بار و یک عمر

و از آن پس بدآن آویختم

و تا همیشه همه زندگی ام با آن پیش خواهدرفت

دور, نزدیک هر جا که هستی

ایمان دارم, ایمان دارم که قلبم ادامه خواهد داد

تا یک بار دیگر تو در را بگشایی

این جا هستی, هین جا در قلب من

و قلبم ادامه خواهد داد

این جایی تو این جایی

و من از هیچ چیز باکی ندارم

و می دانم که قلبم همچنان ادامه خواهد داد

و ما تا همیشه عاشق می مانیم

و قلب من همچنان خواهد تپید

و من این را در قلبم جاودانه خواهم داشت

وهمچنان قلبم ادامه خواهد داد...

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        جمعه ۱۱ اسفند ،۱۳۸٥ - فرهاد

*********** برگرد ***********

تو سپیده ی صبح. من غروب و شبم

                              تو به صافی آب.من پر پیچ و خم

                                                   تو شراب کهن. من سبو که شکست

                                                                           تو امیدمنی. واسه عمری که رفت..

تو بزرگ و قشنگ.مثل قله ی کوه

                            من مثل یه سایه و  تو یی مثل طلوع

                                                        تویی اولین من. تو عشق آخرین من

                                                                                  تویی تنها خاطره از روزهای شیرین من

چقدر بی قرارم برگرد. دیگه طاقت ندارم برگرد.از بغض تو صدام بدون که من گرفتارم برگرد...

چقدر بی قرارم برگرد. دیگه طاقت ندارم برگرد.بیا و از چشمام بخون.چقدر دوست دارم برگرد...

برگرد ....... برگرد ...... برگرد ......

تویی تنها کلام . توی دفتر من

           تویی اوج غرور .واسه باور من

                   تو شراب کهن. من سبو که شکست

                                 تو امید منی . واسه عمری که رفت

                                               تو بزرگ و قشنگ . مثل قله ی کوه

                                                           من مثل یه سایه و تویی مثل طلوع

                                                                      تویی اولین من . تو عشق اخرین من

                                                                                تویی تنها خاطره از روزهای شیرین من

چقدر بی قرارم برگرد. دیگه طاقت ندارم برگرد.از بغض تو صدام بدون که من گرفتارم برگرد...

چقدر بی قرارم برگرد. دیگه طاقت ندارم برگرد.بیا و از چشمام بخون.چقدر دوست دارم برگرد...

بیا برگرد دوباره .

             دلم طاقت نداره .

                        آسمون بی ستاره .

                                       دیگه بی تو نمی باره.

                                                                 نمی باره ...

برگرد .... برگرد .... برگرد .....

برگرد . . .

شاعر:کامران دلان

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        جمعه ٤ اسفند ،۱۳۸٥ - فرهاد

من او را دوست دارم

                             به نام خالق عشق

دو پايم خسته از رنج دويدن  

                 

به خود گفتم كه در اين اوج ديگر

صدايم را خدا خواهد شنيد

به سوي ابرهاي تيره پر زد

نگاه روشن اميدوارم

ز دل فرياد كردم كاي خداوند

من او را دوست دارم "دوست دارم"

صدايم رفت تا اعماق ظلمت

به هم زد خواب شوم اختران را

غبار الوده و بي تاب كوبيد

در زرين قصر اسمان را

ملاءك با هزاران دست كوچك

كلون سخت سنگين را كشيدند

ز طوفان صداي بي شكيبم

به خود لرزيده در ابري خزيدند

خدا در خواب رويا بار خود بود

به زير پلكها پنهان نگاهش

صدايم رفت و با اندوه ناليد

ميان پرده هاي خوابگاهش

صدا صد بار نو ميدانه بر خواست

كه عاصي گرددو بر وي بتازد

صدا ميخواست تا با پنجه ي خشم

حرير خواب او  را پاره سازد

صدا فرياد ميزد از سر درد

به هم كي ريزد اين خواب طلايي

من اينجا تشنه يك جرعه مهر

تو انجا خفته بر تخت خدايي

مگر چندان تواند اوج گيرد

صداي درد مند و محنت الود ؟

چو صبح تازه از ره باز امد

صدايم از صدا ديگر تهي بود

ولي اينجا هنوزم به سوي اسمانهاست

هنوزم اين ديده  اميدوارم

خدايا اين صدا را مي شناسي؟

من او را دوست دارم"دوست دارم"

                                               

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ٢ اسفند ،۱۳۸٥ - فرهاد

دلم کسی را گم کرده

دلم كسي را گم كرده است ...

مي گشايم ديده را ميروم سوي خيال

ميروم شايد تو را باز بينم در خيال

سوي ان باغ بزرگ سوي ان باغ اميد

سوي ان جاي كه من با تو بستم عهد اميد

باز مي ايد ز راه عطر دل انگيز تو

مي نشينم انجا در انتظار روي تو

ميگريزند سايه ها ميروند از پيش من

ليك شوقي غريب ميدود در چشم من

باز ميگويم به خويشتن شايد او را ديدمش

باز شايد امدي از رهي سوي دلم

لحظه ها از پي هم ميگريزند با شتاب

ليك نقش زيباي تو را من نمي بينم ز راه

با دلي غمگين تهي ميروم من بي درنگ

ميگذارم جاي تو

يك رز سرخ قشنگ

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥ - فرهاد

روز عشق ايرانی ها سپندار مذگان

۲۹ بهمن روز عشق ایرانیها مبارک

سپنته آرمئیتی" که چهارمین امشاسپند در دین زرتشت است، که در پهلوی "سپندازمذ" گفته شده که به معنی فروتنی است.
از طرفی چون این امشاسپند سومین امشاسپند بانو ست و به دلیل مقام بزرگی که زن در کیش مهر دارد این روز به نام و مخصوص زنان بوده.
جشنی که در این روز برگزار می شده به " سپندارمزگان" معروف است. نامهای دیگر آن "مردگیران" ، مژدگیران" می باشد.
ابوریحان بیرونی می نویسد : "اسفندارمذ ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگهبان زنان پارسا و درستکار است. به همین مناسبت این روز عید زنان به شمار می رود." و در زمان ابوریحان این رسم وجود داشته.
در این روز مردان به جهت گرامی داشت مقام زن در کردگار به آنها هدیه می دادند. این جشن تنها بخشش هدایا نبوده بلکه در این روزها زنان فرمانروایی می کردند و مردان از آنها اطاعت می کردند.
به این دلیل به این روز مردگیران می گفتند که در این جشن زنها می توانستند با آزادی و اختیار خویش مرد زندگی خود را انتخاب کنند.

سپندارمذ : در اوستا "سپند آرمیتی" و در پهلوی "سپندارمت" یا " سپندارمد" و در فارسی "سپندارمذ" یا "اسفند" مرکب است از دو جزء "سپند" به معنی " ورجاوند" و "آرمیتی" که معنی اندیشه و فداکاری و بردباری و سازگاری و فروتنی می دهد. در پهلوی معنی این ترکیب را "خرد کامل" نوشته اند.
در گاهان ، غالبا جزء دوم آن (آرمیتی) به تنهایی آمده و یکی از فروزه های "مزدا اهوره" است. اما در اوستای نو ، سپندارمذ نام یکی از امشاسپندان است که در گروه سه گانه امشاسپند بانوان – سپندار مذ ، خرداد و امرداد – جای دارند و از نمادهای مادر خدایی اهوره مزدا به شمار می رود.

این امشاسپند بانو در جهان مینوی نماد دوستداری و بردباری و فروتنی اهوره مزدا و در جهان استومند ، نگهبان زمین و پاکی و باروری و سرسبزی آن است. او دختر اهوره مزدا است و ایزد بانوان آبان (اردویسور اناهیتا)و دین و اشی از یاران و همکاران او هستند و "ترومیتی" – دیو ناخشنودی و خیره سری و یکی از بزرگان دیوان- دشمن اوست .


در گاهان از "سپند آرمیتی" چون پرورش دهنده آفریدگان یاد می شود و از طریق اوست که مردم برکت میابند. مزدا اهوره او را آفریده است تا رمه ها را مرغزارهای سرسبز ببخشد. در اوستای نو ، او دارنده ده هزار داروی درمان بخش است . و نام او معمولا مترادف با زمین آمده است.
دکتر بهار می نویسد :
" در وندیداد آمده که بعضی آن را با زمین یکی دانسته اند. مولتن براین بر این گمان است که این نام در اصل "آراماتا" بوده است به معنی "مادر زمین".

واژه "ساندارامت" در ارمنی (به معنی اندرون زمین) صورتی از "سپندارمذ" است.
پنجمین روز ماه و دوازدهمین ماه سال به نام این امشاسپند بانو است که در فارسی اسفند گفته می شود.گل بیدمشک را نیز ویژه او دانسته اند

توضیحات بیشتر 

اکثر فرهنگ های دیرین دنیا ، یه روز در سال برای جشن ابراز عشق و علاقه دارن . ما ایرانی ها هم در فرهنگ زرتشتی ماه مهر رو داریم که مظهر مهربانی ایرانیان و ماه ابراز عشق هست که تو اون ماه روز هایی برای ابراز علاقه به اشخاص مختلف و مراسم متعدد جشن های مهربانی هست. تا حدی که مهربانی جزو عبادت های زرتشتیان یا اجداد ما بوده . تو فرهنگ زرتشتی یه روز دیگه هم هست که اين روز "سپندارمزگان" يا "اسفندارمزگان" نام داشته . فلسفه بزرگداشتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده كه در ايران باستان هر ماه رو سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، انديشه) كه نخستين صفت خداوند است، روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي و پاكي" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مز" بوده است. سپندار مز لقب ملي زمينه. يعني گستراننده، مقدس، فروتن. زمين نماد عشقه چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزه. زشت و زيبا رو به يك چشم مي نگره و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي ده. به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندار مزگان رو بعنوان نماد عشق مي پنداشتند. در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن مي شد، جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب مي گرفت. همين طور روز پنجم هر ماه سپندار مز يا اسفندار مز نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مز نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند. یعنی پنجم اسفند روز جشن عشاق یا جشن سپندار مزگان هست .
سپندار مزگان جشن زمين و گرامي داشت عشقه كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند. در اين روز زنان به شوهران خود با محبت هديه مي دادند. مردان نيز زنان و دختران رو بر تخت شاهي می نشوندن، به اونها هديه می دادن و ازشون اطاعت مي كردند.
اين ميشه حرمت واقعی زن- ببينين دين مهر يعنی چی!!

جالب است بدانید كه این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن، یعنی تنها 3 روز پس از والنتاین فرنگی! این روز سپندار مذگان یا اسفندار مذگان نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان روز عشق به این صورت بوده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه ) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی می شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، مهرگان لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.

سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا می كردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كردند.

 



منبع:تک ستاره

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ٢۸ بهمن ،۱۳۸٥ - فرهاد